Wólka Porska pow. Kowel: Ukraińcy zamordowali 21 Polaków (3.07.1943)

Stasin (d. Kałusów), gmina Grzybowica – duża grupa upowców spędziła mieszkańców do dwóch stodół i rozstrzelała 105 osób. (11.07.1943)

Stasin, kolonia w gminie Grzybowica. Władysław Drożdżowski, cudem ocalały z rzezi kolonii, dokonanej przez UPA 11 lipca 1943 r. Lewa część twarzy zniekształcona wskutek obrażeń. Zdjęcie powojenne. Ze zbiorów W. i E. Siemaszków.

Zielony Dąb, gmina Buderaż – wieś polsko-ukraińska. Latem 1943 r. upowcy zamordowali ok. 60 Polaków (3.07.1943)

Zamlicze, gmina Chorów – wieś i majątek, zamieszkane w większości przez Ukraińców. 11 lipca 1943 r. duża grupa upowców zamordowała w obu miejscowościach ok. 100 Polaków

Dominopol, gmina Werba –w lipcu 1943 r. upowcy zamordowali ok. 250 osób

Dominopol, wieś w gminie Werba, 2002 r. Krzyż upamiętniający wymordowanie 11 lipca 1943 r. przez UPA około 250 Polaków. Ze zbiorów Stowarzyszenia Upamiętnienia Polaków Pomordowanych na Wołyniu w Zamościu

Szelwów, gmina Chorów – wieś ukraińska, w której żyło kilka rodzin polskich. 12 lipca 1943 r. nocą upowcy zamordowali 17 Polaków.

http://www.weatheravenue.com/pl/europe/ua/l-vivs-ka-oblast/szelwow-zdjecia.html

Iwanicze Nowe i wsi Iwanicze Stare pow. Włodzimierz Wołyńsk:i upowcy oraz chłopi ukraińscy zamordowali co najmniej 15 Polaków, w tym 9-osobową rodzinę (11.07.1943)

Żurawiec, gmina Kisielin – kolonia niemiecka, po wyjeździe Niemców w 1940 r. do Rzeszy zasiedlona przez kilkadziesiąt rodzin polskich i kilka ukraińskich.

Stołbiec, gmina Werba – wieś ukraińska, w której mieszkało kilka rodzin polskich

Stołbiec, wieś w gminie Werba, 1938 r. Półkolonie letnie dla dzieci z ubogich rodzin ukraińskich zorganizowane przez Władysławę Wojcieszek i miejscowego nauczyciela Polaka. Własność Zbigniewa Wojcieszka.

Poluchno, gmina Podberezie – kolonia polska. 12 lipca 1943 r. upowcy wymordowali większość mieszkańców, ok. 40 osób. (12.07.1943)

Poluchno, wieś w gminie Podberezie, 1998 r. Krzyż upamiętniający zamordowanie 12 lipca 1943 r. przez OUN-UPA we wsi Poluchno i kolonii Poluchno około 90 Polaków. Fot. Leon Popek.

Ułanówka, gmina Mikulicze – osada polsko-ukraińska. 12 lipca 1943 r. nastąpił napad upowców z okolicznych miejscowości. Zginęło ok. 30 osób (12.07.1943)

Majątek Mikulicze w gminie Mikulicze, przed rokiem 1939. Dwór rodziny Ruszkiewiczów spalony przez UPA 25 maja 1943 r. Ze zbiorów W. i E. Siemaszków.

Zabara, gmina Kisielin – upowcy zamordowali ponad 20 Polaków. (18.07.1943)

Radziwiłłów, gmina Radziwiłłów – miasto zamieszkane przez Żydów (do likwidacji getta w 1942 r.), a także przez Ukraińców i Polaków

Stacja kolejowa w Radziwiłłowie

ze zbiorów NAC

Aleksandrówka, gmina Kupiczów – kolonia licząca 25 gospodarstw polskich i 8 ukraińskich. W 1943 r. kolonię trzykrotnie – nocą z 15 na 16 lipca, 29 sierpnia i 4 września – atakowali upowcy. Wspólnie z miejscowymi Ukraińcami dokonali mordu na 80 Polakach (15.07.1943)

Aleksandrówka, kolonia w gminie Kupiczów, koniec lat 30-tych. Stojący w górnym rzędzie zamordowani podczas trzech napadów UPA na kolonię w lipcu, sierpniu i wrześniu 1943 r.: druga od lewej Maria Ziółkowska, trzecia od lewej Karolina Adanowicz, pierwsi od prawej małżeństwo Teofil i Bronisława Adamowiczowie. Ze zbiorów W., E. Siemaszków (dar Teresy Radziszewskiej).

Hurby pow. Zdołbunów: chłopi ukraińscy z sąsiednich wsi otoczyli wieś i ze szczególnym okrucieństwem dokonali rzezi około 250 Polaków (W. i E. Siemaszko...,s. 967 – 968) (2.06.1944)

Krasne, gmina Brodnica

Staje, gmina Tarnoszyn: banderowcy zabili 9 Polaków (15.11.1943)

Bereżanka pow. Borszczów banderowcy powiesili na drzewach 2 nauczycielki: Polkę i Ukrainkę (7.11.1944)

Wola Ostrowiecka, gmina Huszcza – wieś polska licząca ponad 800 mieszkańców (dziś nie istnieje). 30 sierpnia 1943 r. w wyniku napadu znacznych sił UPA, wspomaganych przez okoliczną ludność ukraińską, śmierć poniosło ok. 600 Polaków.

Wola Ostrowiecka, wieś w gminie Huszcza, 1992 r. Ekshumacja ofiar ludobójstwa mieszkańców wsi dokonanego przez UPA 30 sierpnia 1943 r., gdy zamordowano co najmniej 572 Polaków, prowadzona pod kierunkiem prof. dr hab. Romana Mądro (na zdjęciu) z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej AM w Lublinie. Fot. P. Wira. Ze zbiorów L. Popka

Wola Ostrowiecka, gmina Huszcza – wieś polska licząca ponad 800 mieszkań- ców (dziś nie istnieje). 30 sierpnia 1943 r. w wyniku napadu znacznych sił UPA, wspomaganych przez okoliczną ludność ukraińską, śmierć poniosło ok. 600 Polaków. W sąsiednich Ostrówkach tego samego dnia zginęło ok. 500 osób. Świadkowie wydarzeń odnotowali nieliczne przypadki udzielenia pomocy ofi arom rzezi przez Ukraińców z Przekurki (zob. s. 72–73) i Sokoła (zob. s. 74). Bronisław Jesionek z rodziną ukrywał się poza domem, otrzymując pomoc ze strony dwóch rodzin ukraińskich z Sokoła. Kiedy po zapewnieniu, że niebezpieczeństwo minęło, wrócili do Woli Ostrowieckiej, zostali napadnięci przez grupę upowców, dowodzoną przez znajomego Ukraińca, Machońkę. „Padła propozycja – wspomina Maria Pendel z d. Jesionek – aby zamknąć nas w domu i podpalić go. Wszyscy zaczęliśmy krzyczeć i lamentować. Spór rozstrzygnął Machońko, który powiedział, że dzisiaj nam nic nie zrobią, ale wrócą jutro i nas zabiją. [...] Przyszły do nas dwie ukraińskie rodziny, które opiekowały się nami przez minione 10 dni. Przyniosły nam jedzenie i wodę do picia. Jedna z Ukrainek radziła, aby uciekać do Starego Jagodzina [...] Po pewnym czasie wysiedlono nas za Bug do miejscowości Okopy”.

Źródło: Wołyński testament..., s. 39; ibidem, s. 116 (relacja Marii Pendel z d. Jesionek); W. Siemaszko, E. Siemaszko, Ludobójstwo..., t. 1, s. 513–521.

Głęboczyca, gmina Olesk – kolonia licząca 70 gospodarstw polskich i 4 ukraińskie. 29 sierpnia 1943 r. oddział UPA wspierany przez chłopów z sąsiednich wsi wymordował ok. 250 Polaków

Głęboczyca, kolonia w gminie Olesk, przed rokiem 1943. Od lewej w górnym rzędzie Jan Winiarski, który ocalał i do dziś poszukuje zaginionego rodzeństwa, za nim jego rodzice Michał i Helena, oboje zamordowani przez UPA w sierpniu 1943 r., poniżej jego rodzeństwo: Danuta, Czesława, Albin, z których jedno dziecko zostało zamordowane, a dwoje uratował Ukrainiec Aleksander Kuszneruk i przekazał w 1944 r. do PCK w Chełmie. Dalszy ich los pozostaje nieznany. Ze zbiorów W. i E. Siemaszków.