Kobaki, gmina Rożnów – wieś polsko-ukraińska. Od marca 1944 r. we wsi dochodziło do napadów UPA na Polaków. Wanda Jaskółowska wspomina, jak wraz z rodziną ze względów bezpieczeństwa ukrywała się, nocując poza domem. „Pogoda bardzo się popsuła. Nie można było dalej spać na polu. Poprosiła więc moja mama sąsiadkę, bardzo dobrą Ukrainkę Ilonę Romaniuk, aby przyjęła dzieci na noc do siebie. Nie odmówiła, przyjęła nas. Rodzice natomiast poszli do innego Ukraińca, starego dziadka Michała Sorochaniuka. On kazał im rozebrać się i wchodzić na piec. Sam natomiast z żoną usiadł przy oknie i pilnował. [...] Zastukali i zawołali, że są banderowcami i natychmiast należy im otworzyć. [...] zapytali: »A Polaków u was nie ma?« Dziadek odpowiedział, że u niego nikogo nie ma. Banderowcy 180 poszli. Moja mama tak się trzęsła ze strachu, że nie mogła słowa wypowiedzieć. Cudem zostali przy życiu. [...] Ilona nie odmawiała nam w dalszym ciągu pomocy. Przyjmowała nas często, mimo to, że wiedziała, że gdy banderowcy znajdą u niej polskie dzieci, to i ją razem z nami zamordują”. Jesienią 1944 r., kiedy z rąk upowców ginę- li mieszkańcy sąsiednich wsie Rybno i Nowosielica, rodzina autorki znów musiała się ukrywać – aż do wyjazdu do Polski.
Źródło: AW, II/157, Relacja Wandy Jaskółowskiej, k. 3–4.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz