Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wołyńskie Równe. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wołyńskie Równe. Pokaż wszystkie posty

piątek, 8 października 2021

wtorek, 3 marca 2020

kol. Cecylówka pow. Równe: Ukraińcy wymordowali 37 Polaków


Kraków. Tablica pamięci w hołdzie Polakom z Wołynia więzionym, deportowanym i zamordowanym w latach 1939-1945 oraz żołnierzom 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK poległym w obronie Ojczyzny. Tablica znajduje się w kościele garnizonowym p.w. Św. Jadwigi Królowej Polski w Krakowie.

Kamienna Góra, gmina Aleksandria


drzeworyt 1881 Aleksandria Kresy-Ukraina-Kijowskie

Jeffrey Burds. «Holokaust w Równem. Masakra w lesie Sosenki, listopad 1941 r.»



Pokosy pow. Równe: Ukraińcy z okolicznych wsi zarąbali 7 Polaków i 2 młode Czeszki



Majków, gmina Hoszcza – wieś ukraińska, w której żyło kilka rodzin polskich

Majków, gmina Hoszcza – wieś ukraińska, w której żyło kilka rodzin polskich. W kwietniu 1943 r. syn miejscowego duchownego prawosławnego ostrzegł, w tajemnicy przed sąsiadami, rodzinę Pluteckich o mającym nastąpić napadzie banderowców. Powiadomił ich też o miejscu, gdzie znajdują się zwłoki ojca rodziny, byłego legionisty Tadeusza Pluteckiego, którego podstępnie wywabiono do Żawrowa i tam zamordowano. Źródło: Relacja Stanisława Pluteckiego, [w:] Śladami ludobójstwa na Wołyniu..., s. 225; W. Siemaszko, E. Siemaszko, Ludobójstwo..., t. 1, s. 684.

Leonówka, gmina Tuczyn – wieś polska

Leonówka, gmina Tuczyn – wieś polska. Na początku sierpnia 1943 r. upowcy napadli na konwój uciekinierów z Kudranki (gmina Ludwipol, pow. kostopolski), zabijając ok. 40 osób. Tadeusz Bagiński, lat 6, i jego starsza siostra ratowali się ucieczką: „potknąłem się i upad- łem w zbożu lub wysokiej trawie. Moja siostra pobiegła dalej, za nią pognał konny bandyta. [...] Opowiedziała mi swoją przygodę, jak ocalała: »Gdy dopadł mnie ten banderowiec i skierował lufę karabinu w moją stronę, zaczęłam go prosić, aby darował mi życie [...] Ukrainiec zawahał się, widocznie ruszyło go sumienie, bo powiedział do mnie, kładź się na ziemię i leż cicho. Ja muszę strzelić, aby moi koledzy myśleli, że zabiłem ciebie. Daruję ci życie. To powiedziawszy, strzelił obok mnie i odjechał«”. Źródło: T. Bagiński, Byłem świadkiem, „Na rubieży” 1995, nr 12, s. 32.

Klewań, gmina Klewań – miasteczko żydowskie, w którym żyło kilkadziesiąt rodzin polskich i ukraińskich.


Klewań, 1911 r. Zamek książąt Czartoryskich z końca XV w., mieszczący w latach 1817-1832 polskie gimnazjum (zlikwidowane przez władze carskie). Do I wojny światowej prawosławne seminarium duchowne. Zniszczony podczas I wojny światowej. W okresie międzywojennym częściowo restaurowany, mieścił szkołę. Pocztówka. Ze zbiorów T. Marcinkowskiego.

Klecka Wielka, gmina Międzyrzec – wieś polsko-ukraińska

Klecka Wielka, gmina Międzyrzec – wieś polsko-ukraińska. Urodzony we wsi Klecka Wielka Ukrainiec Musij Sołowej był szykanowany za swój wrogi stosunek do poczynań UPA. Przesłuchiwany w połowie grudnia 1943 r., zeznał m.in.: „Podczas likwidacji Polaków przechowywałem Polaka Tyszeckiego, który był najbogatszym Lachem w naszej kolonii”. Według Jana Klepuszewskiego, wśród Ukraińców, którzy pomagali Polakom, ukrywając ich w swoich domach i dostarczając żywność do kryjówek oraz informując o zamiarach upowców, była m.in. Paraska Krawczuk. Źródło: Protokół przesłuchania Musija Sołoweja, [w:] W. Poliszczuk, Nacjonalizm ukraiński w dokumentach, cz. 2: Dokumenty z zakresu działań struktur nacjonalizmu ukraińskiego w okresie od 1920 do grudnia 1943 roku, Toronto 2002, s. 400–401; AIPN, 27 WDAK, IX/1, Relacja Jana Klepuszewskiego, k. 4.

Gródek, gmina Równe – wieś ukraińska, w której mieszkało kilkanaście rodzin polskich

Gródek, gmina Równe – wieś ukraińska, w której mieszkało kilkanaście rodzin polskich. W kwietniu 1943 r. upowcy zamordowali kilkanaście osób z rodzin Nurków i Płachtów oraz zabili Ukraińca Hrycia Onufrijewa, sprzyjającego Polakom i nawołującego do zaniechania mordów. O niebezpieczeństwie napadu UPA ostrzegał Polaków Ukrainiec, ogrodnik Hołowaty. Źródło: W. Siemaszko, E. Siemaszko, Ludobójstwo..., t. 1, s. 707.